zeynep cosgun

zeynep cosgun
ne zaman düşsem bu yalnızlığa, kitaplar koştu hep yardımıma
antalya
2 Eylül 2005
37 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
" Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz." " Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?" " Ama kucağında bir kucak korla kalan soz olmuşsunuz." " İyi ya, boş değildi kucağım." " Ama yandınız, kül oldunuz." " Ama vardım, kül bunun kanıtı."
Reklam
Suzan 'aşk acı çekmeye benziyor' demişti, 'yakıyor, biliyorsun ama yine de gidip aşık oluyorsun.'
Her aşkın başında ve sonunda defter tutuyormuş. Dağ gibi yığıldıkça defterler, geçmiş geri gelmiyor. Sızı duruyor durduğu yerde.
Hayatın döngüsünün dışında kalmak istiyorum, ama içimde bir şey beni tekrar döngüye sokmayı deniyor. Beyhude!
...ve sonra beni öldürdü. Ya da öptü. İkisinin de üzerimde aynı hissi bırakacağından emin olduğum için hangisi olduğunu anlayamadım.
Reklam