Sensin en yakın bana artık; unutmuş gibiyim her şeyi; şiiri, Zonguldak'ı, en yakınlarımı, iki Muzaffer'le Kemal'i, uzaktan mektupla merhabalaştığım şair dostlarım Necati Cumalı'yı, Salah Birsel'i, Oktay Rifat'ı ve yıllardır içimi kemiren ince hastalığı. Sen de gözüm hep; sana bakıyor, seni izliyorum; gölgeleniyor mu yüzün? Küçücük gülümseyişin bile yetiyor, mutlu oluyorum. "Nasılsın?" diye her sorduğumda, (yüz kez günde belki) yorgun ama güzel bakıyorsun, "Geçecek tasalanma," diyorsun yavaşça, "iyileşeceğim!"