- SPOİLER VE SİTEM İÇERİR -
İçimizdeki Şeytan'ı bitirdim… Kitaptaki şeytanlara kızmaktan kendimi alıkoyamıyorum. Sonu beklenmedik bir şekilde kurgulanmış ama bir yandan da bu son ilmek ilmek işlenmiş. Bir kadın olarak Macide'ye sitemim var. Ah, güzel alımlı kadın, neden kendi ayaklarının üstünde durmadın? Bunun için neden gerçek çabayı göstermedin, anlayamıyorum. Kitabın içine girip dost olarak tavsiyede bulunmak istiyorum. Bir yandan da "Ne haddime?" diyorum, Macide gayet yüksek tahsilli birisi, ülkenin seçkin okuluna gidiyor, kendisi düşünemiyor mu?
Macide ile Ömer'in muhabbetlerinin, aynı eve girmekle tükenmesi ve aynı evde yalnızlıklarını yaşamalarına veriyorum. Şimdi tekrar düşününce, Ömer kendini hiçbir zaman tam anlamıyla Macide'ye vermedi. Hovardalıklarından vedalaşamadı. Ah, Ömer, sevmek ve sevdiğine sahip çıkmak bu kadar zor muydu gerçekten?
Son olarak bende her şeye rağmen Ömer’den ayrılamadım onun şeytan tüyü beni de esir aldı.