Bütün insanlık , o nehirdeki su damlacıklarına benziyordu. Hepsi birbirine hem çok yakın hem de son derece uzak olarak , adsız bir akıntı gibi denize akıyorlardı .Her şey bu kadar kısa sürerken ve hiçbir şey önemli değilken , insanların ufak tefek şeylere saçma bir önem vermeleri kendilerini ve karşısındakileri bu denli mutsuz kılmaları ne kadar acınacak bir durumdu.
Sayfa 155 - Altın Kalem Klasik Romanlar·Kitabı okudu
Sevgili çocuğum , şunu bil ki , insan huzuru ne işinde , ne eğlencede, ne manastırda, ne de manastırın dışındaki dünyada bulabilir . Huzur insanın içindedir.
Sayfa 144 - Altın Kalem Klasik Romanlar, Başrahibe·Kitabı okudu