Eskiden Allah'a inanmanın sadece dua etmek, namaz kılmak ya da oruç tutmak olduğuna inanırdım.
Ama aslında,
Birilerini yargılamamak ve kıskanmamak.
Kötülüğe kötülükle karşılık vermemek.
Her yaratılanı Yaradan'dan ötürü sevmek.
İyiliği gizli ve sessizce yapmak.
Vicdanı temiz tutabilmek.
Seni sevmeyenlere bile sevgiyi öğretebilmek.
Yaşadığın her ana şükretmek.
Her şey zorlaştığında bile insan kalabilmek.
Kalp kırmaktan imtina etmek.
Nefsine yenilmemek.
Adaleti çıkarın önüne koymak.
İnandığını sadece dilinde değil, hâlinde, vaktinde, üzerinde taşıyabilmek.
Ve tüm bunları, kimse görmese bile Allah için yaşayabilmek.
Şimdi biliyorum ki iman, sadece secdede değil, hayatta duruşta belli olur. Dil susarken vicdan konuşuyorsa, kalp kırmak yerine onarmayı seçiyorsan.
İşte o zaman, inandığını gerçekten yaşıyorsundur..