Sevdalanmaya da korkuyordum ben. Öyle güzel aşklar okumuştum ki; Hz. Ayşe'nin Efendimiz ile kördüğüm misali aşkı gibi, Fatıma'sını toprağa verirken kalbini de onunla gömen Hz. Ali gibi...
Ben de istemiştim böyle sevmek. Ama korkum sevilmemekti. Yıllarca o kadar yanlış olduğu tembihlenmişti ki bana, o kadar soyutlamıştım ki kendimi, böyle duygular bana yanlış geliyordu.
Ben acizce ondan başka yöne dönemiyordum ki. Beni kördüğüm gibi bağlamıştı kendine. Bana beni sevdiğini söylese bir dakika düşünmez, ömrümü ömrüne yazardım.