Yüzün yine gözlerimin önünde bir çocuk masumluğunda, seyre sürüklüyor beni. Hayalini kursam sevinçten delirecek, kurmasam hezeyana uğrayacak gibi. Bir kaç satırda sana rastlamalarım kanımı çekiyor vücudumdan. Bir anlığına olsun kopamadığımı görmek derin bir kedere atıyor beni. Ahvalimden korkuyorum keza..
Kalemimin dili bile o kadar yetersiz kalıyor ki bu kimsesizliği anlatmaya. Varlığının sevincine, yokluğunun ince bir sızısı eşlik ediyor.. Çok daha güçlü hissediyorum senin ile çok daha kadın, çok daha insan.
Fakat dermansızım.. Bir taş oynatsan yıkılacak sanki tüm dünyam..
zy4n1p..