Toplumun tüm kesiminden kaçarsın. En ücra yerlerde bulunan en ıssız mağaralara sığınırsın, yetmez çıkarsın en sarp zirvelere, tüm toplumla, medeniyetle arandaki mesafeye bakarsın. Bir ömürlük yol dersin. Bu ıssızlıkta kimseye eziyet etmeden ve vahşi hayvanlara da ziyafet çektirerek ölür giderim dersin, dersin ama beklemediğin bir anda içinde filizlenir, nefretle baktığın toplumun belirsiz bireylerine özlemin. O zaman anlarsın yalnız olarak değil özlemle, hasretle için yana yana öleceğini.
Benim yazılarım.