Soydaşlarımızın, Kırım Savaşı’ndan Cumhuriyetin ilanına kadar geçen sürede yerlerinden edilişliklerini özetlerken (ss. 6-9), Türkiye Cumhuriyetin ilk 15 yılından yurttaşlara yapılan yardımlar hakkında Cumhuriyet Halk Partisi’nin On Beş Yıl kitabındaki 393-406 sayfalarındaki bilgilerin tıpkıbasımları yer almaktadır (ss. 10-23). Kalan sayfalarda ise Tatar Pazarcık, Kandiye - Girit, Rodos, Midilli, Selanik, Rusçuk, Mostar, Saraybosna, Üsküp, Veles/Köprülü, Prilep-Manastır, Berat, İşkodra, Elbasan, Yanya, Kavala, Florina, Velestino, Gümülçine ve Filibe'nin fotoğrafları yer almaktadır (ss. 23-44).
Kırım Savaşı ve 93 harbi (1877-1878) sonrası Anadolu'ya göçen Rumeli halkına Osmanlı hükûmetince sadece toprak yardımı yapılmış ve yol gösterilmeyen halkın kendi kendine yerleşmesi üzerine, yaşamlarını devam ettirmeye çalıştıkları yerlerin bataklık olmasından sıtma hastalığına yakalananlar olmuştur. Göçüp gelenlerin sayısı, soy ve dilleri hakkında o dönem herhangi bir tespit yapılmamıştır. Kırım Savaşı ve 93 Harbi'nde olduğu gibi Balkan Savaşı ile diğer savaşlarla göçen halka da sadece toprak verilmiştir. Yurda gelenlerin yerleşeceklerin yerlerin sağlık durumu, yerleşme esasları, üretici vaziyete sokulmaları düşünülmemiştir. Osmanlı hükûmetince tahsis olunan paraların ancak memur maaşlarına yetmesi sebebiyle göçmenlerin sevk ve iaşesi için para verilmesi lüzum görülmemiştir. Milli Mücadele sırasında yerleşim işleri ilk sıraya konulmasa da harbin zaferle sonuçlanmasından sonra yanan ve yıkılan yerlerin onarımı ilk sıraya konularak gereğini yapılmaya başlanmıştır. Türk soydaşlarımızın yurda getirilmesi ile Anadolu'daki halleri ve iskan işleri Haziran 1934’te kabul edilen 2510 sayılı kanunla layık olduğu şekilde yürütülmüştür. Ülkemize getirilmesi gerekli olan sayısı ve