Zihin Kütüphanesi
@0861_
105 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Reklam
Merhaba kitap dostlarım
Kalemiyle yeni tanıştığım Merve Yarar Akbulut'un #biradımdaha kitabıyla geldim.Bazı kitaplar vardır;yüksek sesle bağırmaz ama sessizce yanınıza oturur,kalbinizin bir köşesine dokunur ve siz fark etmeden orada iz bırakır.Bir Adım Daha benim için tam olarak böyle bir hikâyeydi.Okurken büyük sürprizler,keskin dramatik kırılmalar beklemeden insanın iç dünyasına,yaralarına ve yeniden güvenme cesaretine odaklanan bir anlatıyla karşılaştım.
Maya’nın yaşadıkları kolay şeyler değil.İhanet,hayal kırıklığı ve fiziksel şiddetin ardından kendini kapatması,kalbine duvarlar örmesi o kadar gerçekçi anlatılmış ki birçok yerde onu çok iyi anladım.“Artık sadece kendim için yaşayacağım” dediği noktada aslında ne kadar yorgun olduğunu hissetmemek mümkün değildi.Bu yüzden Tibet’e karşı temkinli oluşu,mesafesi ve adımlarını ağırdan alışı bana çok sahici geldi.
Tibet ise hikâyeye sakinliğiyle,zarif yaklaşımıyla giriyor.Büyük laflar etmeyen,acele etmeyen ama varlığıyla hissettiren bir karakter.Yine de her davranışında hak vermek kolay değildi.Bazı anlarda ona kızdım,bazı anlarda “keşke” dedim.Ama belki de hikâyeyi gerçek yapan tam olarak buydu. Kusursuz insanlar değil,hatalarıyla ve çelişkileriyle ilerleyen iki kalp okuduk.Asya karakteri ise bence kitabın görünmeyen kahramanıydı.Yargılamadan dinleyen,düştüğünde elini tutan,yanında durmayı bilen bir dost…Böyle dostlukları okumak her zaman kalbimi ayrı bir ısıtıyor.Yazarın dili sade,akıcı ve yormayan bir anlatıma sahip.Kitap kısa ama duygusu eksik değil aksine bazı cümleleri bittikten sonra bile zihnimde dolaşmaya devam etti.Büyük beklentilerle değil,sakin bir anda,belki bir kahve eşliğinde okunacak ama sonrasında“iyi ki okumuşum”dedirtecek bir hikâye.
Bir Adım Daha, yeniden sevmeye cesaret edemeyenlere,kalbi yaralı
Merhaba kitap dostlarım
Bugün sizlere kalemiyle tanıştığım Muhammed Ali Aksoy’un #GölgeOyunu kitabıyla geldim. Polisiye sevenlerin keyifle okuyacağı,temposu hiç düşmeyen bir hikâye.İlk sayfadan son sayfaya kadar gizem,aksiyon ve merak duygusu sizi bırakmıyor. Gölge Oyunu sadece bir polisiye değil; aksine,insanın kendi karanlığıyla yüzleştiği, doğruyla yanlış arasındaki çizginin giderek silindiği bir ruh hâli anlatısı.Sayfalar ilerledikçe şunu fark ediyorsunuz,burada herkes biraz oyuncu,herkes biraz seyirci.Kim haklı, kim suçlu sorusu sürekli yer değiştiriyor.İyilik ve kötülük net sınırlarla ayrılmıyor;adalet bazen intikamla karışıyor,sessizlik en az çığlık kadar can yakıcı oluyor.Yazar, karakterlerini yargılamıyor;onları oldukları hâliyle önümüze bırakıyor ve karar vermeyi okura bırakıyor.Okurken sadece olayları takip etmiyorsunuz karakterlerin bastırılmış anılarına,çürüyen sadakatlerine ve içlerinde büyüyen çatlaklara da tanıklık ediyorsunuz.Bitirdiğinizde zihninizde sorular kalıyor:Gerçekten adalet nedir?İnsan hangi noktada kendine yabancılaşır?Ve en önemlisi,gölgelerle yaşamak mı daha zor,yoksa onlarla yüzleşmek mi?
Bu kitabı bitirdiğimde bende kalan duygu tek kelimeyle ağırlıktı…Ama yoran bir ağırlık değil; insanın içine oturan,düşündüren,susup sayfaya bakmaya zorlayan bir ağırlık.Heyecanı son ana kadar koruyan,akıcı ve sürükleyici bir polisiye arayanlara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Merhaba kitap dostları
Bugün kalbimin bir köşesine sessizce yerleşen, okurken beni hem duygulandıran hem de düşündüren bir kitapla geldim.Dilek Nazlıoğlu – Derin Kuyu.Bu kitabı okurken hissettiğim ilk şey;Bazı hikâyeler vardır,yüksek sesle bağırmaz ama insanın içine işleyerek iz bırakır…İşte Derin Kuyu tam olarak öyle bir hikâye.
Sayfalar ilerledikçe iki ayrı aşkın,iki ayrı kaderin aynı kuyuda nasıl birleştiğine tanıklık ediyoruz. Sevgi sadece romantik bir duygu olarak değil fedakârlıkta,sahip çıkmada,yarım kalan hayatları tamamlama çabasında karşımıza çıkıyor.Özellikle Nisan’ın hayat yolculuğu beni derinden etkiledi. Kayıpların ardından yeniden tutunmaya çalışması, sevgiyle büyütülmenin bir insanı nasıl güçlü kıldığını göstermesi çok kıymetliydi.Kerim’le olan ilişkisinin zamanla aşka dönüşmesi,zorunlulukla başlayan bir bağın sevgiye evrilmesi ise hikâyeye ayrı bir derinlik katmış.
İkinci aşk hikâyesi olan Bilge ve Yiğit’in yolu ise bambaşka bir yerden kalbe dokunuyor.Çiftlik hayatının sade ama güçlü atmosferi,Bilge’nin saf ve temiz dünyasıyla Yiğit’in geçmişten kaçan hayatı birleşince ortaya hem romantik hem de tedirgin edici bir hikâye çıkıyor.Yiğit’in Oymapınar’a gelişi,ardında bıraktıkları ve kaçtıkları şeyler okurda sürekli bir huzursuzluk hissi yaratıyor.“Bir şey olacak”duygusu satır aralarında hep hissediliyor.
Bilge ve Yiğit’in aşkı ilan ettikleri anlar ne kadar umut doluysa,yaklaşan tehlikenin gölgesi de bir o kadar ağır.Tam her şey yoluna girmiş derken beklenmedik bir anda değişen dengeler,kitabın adını neden Derin Kuyu koyduğunu çok net hissettiriyor.Çünkü bazı sırlar, açığa çıktığında insanı en derin yerine çekebiliyor.
Yazarın dili sade ama etkisi güçlü. Karakterler etten kemikten, yaşadıkları duygular ise fazlasıyla gerçek.Kısacası Derin Kuyu,aşkı,sırları
Merhaba kitap dostlarım
Bugün kalbime dokunan,hayal gücümle birlikte duygularımı da peşinden sürükleyen Dilek Nazlıoğlu'nun fantastik kurgu kitabı#zihinçelen sonsuz yetenek yorumuyla geldim.Bu kitap,sadece farklı bir evrende geçen bir macera değil;aşkın, sadakatin,intikamın ve kaderin insanın ruhunda açtığı izleri sorgulatan derin bir yolculuk.Okudukça anladım ki yazar bizi yalnızca bir hikâyeye değil, karakterlerin iç dünyasına,çatışmalarına ve kırılganlıklarına da okuyucusunu davet ediyor.
Su karakteriyle birlikte kaybolan bir aşkın, belirsizliğin ve içsel sorgulamaların tam ortasına düşüyorsunuz.Su’nun kalbiyle görevi arasında kalışı,her adımda“Ben olsam ne yapardım?” sorusunu sorduruyor.Toprak’ın Su’yu hatırlayıp hatırlamayacağı,hatırlarsa her şeyin eskisi gibi olup olamayacağı bile başlı başına bir yara gibi duruyor. Buğra’nın duygularına rağmen görevine sadık kalma çabası,insanın bazen kalbini susturmak zorunda kalışını acı bir şekilde hissettiriyor. Kırmızı’nın ulaşmak istediği amaç ne kadar karanlık?Toprak,Ateş olarak Kırmızı’nın planının bir parçası mı?Yumi’nin intikam arzusu ise “haklı bir öfke mi,yoksa ruhu kemiren bir karanlık mı?sorusunu akla getiriyor.Her karakterin kendi yarası,kendi gerekçesi ve kendi doğrusu var.Bu da hikâyeyi siyah-beyaz olmaktan çıkarıp gri alanlara taşıyor.Fantastik unsurlar güçlü bir şekilde işlenirken merak hiç azalmıyor,aksine derinleşiyor.Kitabı bitirdiğinizde net cevaplardan çok,zihninizde yankılanan sorularla baş başa kalıyorsunuz.Ama bence bu hikâyenin en güçlü yanı da tam olarak bu.Çünkü bazı kitaplar bittiğinde kapanır,bazıları ise insanın içinde yaşamaya devam eder.Bu kitap,uzun süre etkisinden çıkamayacağım,üzerine tekrar tekrar düşüneceğim hikâyelerden biri oldu.
Fantastik kurguda duygu,gizem ve derinlik arayan herkese
Reklam