Zihin Kütüphanesi
@0861_
101 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Merhaba kitap dostlarım
Bugün sizlere Şeyma Türkyılmaz’ın Köygöçüren 2 kitabı ile geldim İlk kitabın sonunda öyle bir yerde kalmıştık ki ikinci kitap çıkana kadar aklım hep hikâyedeydi.Şimdi ne
Merhaba kitap dostlarım
Bazı kitaplar vardır sadece okunup bitmez,insanın içinde bir yere yerleşir.Gurur ve Zeliha’nın hikâyesi de benim için tam olarak öyleydi.Son sayfayı kapattım ama hissettirdikleri hâlâ içimde yaşamaya devam ediyor.
Zeliha’nın o kırılmış ama yine de ayakta kalmaya çalışan hâli beni gerçekten çok etkiledi.Güçlü görünmeye çalışırken içindeki yorgunluğu hissettirmesi o kadar gerçekti ki onu okurken bazı acılar sessiz yaşanır dedim kendi kendime.Gurur ise tam anlamıyla karmaşık bir karakterdi.Sevebilmeyi bilen ama sevgisini gösterirken bile insanın canını acıtabilen biri…Sessizliğiyle bile bir şeyler anlatıyordu sanki.Serinin atmosferine ayrıca bayıldım.O karanlık hava,yağmurun ağırlığı,sürekli yaklaşan bir şeylerin huzursuzluğu… Okurken kendimi hikâyenin içinde kaybolmuş gibi hissettim.Bazı sahnelerde kalbim sıkıştı,bazılarında ise umut etmekten kendimi alamadım.Ama tam her şey düzeliyor derken gelen o duygular var ya insanın içine işliyor gerçekten.Bu hikâyede beni en çok etkileyen şey ise aşkın sadece güzel hislerden ibaret olmamasıydı.Bazen sevgi,birinin yaralarını taşımaya çalışmak ve ne kadar severseniz sevin bazı kırıklar kolay iyileşmiyor.Ben bu seride sadece bir aşk okumadım.Kırılmayı,susmayı,kaybolmayı ve tüm yaralara rağmen birine ait hissetmenin ne demek olduğunu da okudum.Şimdi dönüp baktığımda aklımda kalan şey sadece olaylar değil,hissettikleri oldu.Ve sanırım bazı kitapları unutulmaz yapan şey de tam olarak bu…
Merhaba kitap dostlarım
Bugün sizlere kalemiyle yeni tanıştığım Beyza Demirkubuz'un zer0 kitabıyla geldim.
Bu kitapta en çok hissettiğim şey aslında bir başlangıç hikâyesinin ne kadar ağır olabileceğiydi.Yergâhva öyle sıradan bir şehir değil;birinin umutla,sabırla,adeta kendinden parça kopara kopara kurduğu bir yer.Ama ne kadar emek verirsen ver bazen tek bir şüphe her şeyi altüst edebiliyor ya işte tam olarak o hissi çok derinden veriyor.Karakterin omuzlarındaki yük gerçekten kolay değil.Kendi için değil kardeşi için mücadele etmek zorunda oluşu insanın içine dokunuyor.Çünkü bazı savaşlar vardır kaçamazsın istemesen de içine çekilirsin.Ve o görünmez zincirler aslında hepimizin hayatında biraz var gibi.Zero,Zer ve sıfır kavramı sadece bir gizem değil bana göre insanın kendi içindeki boşlukla yüzleşmesi gibi.Bazen sıfırdan başlamak umutken,bazen de her şeyin silinmesi demek. Bu ikilem çok güzel işlenmiş.Kitabın en sevdiğim yanı ise o ince çizgiyi hissettirmesi oldu.Doğruyla yanlış,umutla umutsuzluk,varlıkla yokluk arasında gidip geliyorsun.Okurken sürekli “acaba şimdi ne olacak?” diye düşünüyorsun ama bir yandan da karakterin iç dünyasında kayboluyorsun.Kısacası bu hikâye sadece bir şehir ya da bir görev değil biraz kader,biraz mecburiyet,biraz da insanın kendini bulma yolculuğu gibi.Ve gerçekten okuduktan sonra insanın aklında tek bir cümle kalıyor.
“Bazen her şey sıfırdan başlar…ama o sıfır, sandığımız kadar boş değildir.”
