Büşra
@0busra
"Hayat, sevdiğiniz bir insan gibi önemli bir konuda korkaklık edemeyeceğiniz kadar kısaydı."
"Üzgün olup olmaman umurumda değil! Bir özür beklemiyordum. Berbat bir şey yapmadan önce beni düşünmeni ve nasıl hissettiğimi umursamanı bekliyordum. Ama umursamadım. Hiç kimsenin seni yapmaya zorlamadığı şeyleri yapmayı kesmen için kalbimin kırılmasının yeterli olmadığını bilerek bunu yapmaya nasıl devam edebilirim?"
"Bütün bu zaman boyunca, benim isteklerimin onun için ne zaman gerçekten önemli olacağını merak edip durmuştum.
Belki de benim isteklerimin benim için ne zaman gerçekten önemli olacağını düşünmek için yeteri kadar zaman harcamamıştım."
"Buz gibi durmak için savaşmaktansa beni eritmesine izin vermek çok daha iyi hissettiriyordu."
Kitaptaki ana karakterimiz Ari, genel olarak sinirli birisidir. Sinirli olmasının en büyük etmenlerinden biri küçüklüğünden beri hapse girmiş olan abisinden ebeveynlerinin hiç söz etmemesi ve babasının Vietnam savaşından döndükten sonra savaştan hiç söz etmeyip kendisiyle konuşmamasıdır. Genel olarak babasıyla arasında bir duvar varmış gibi hissediyoruz.
Kitaptaki bir diğer ana karakterimiz ise Dante'dir. Dante, asabi ve haylaz bir çocuktur. Aristo ile yüzme havuzunda karşılaşmış ve yakınlaşmıştır. Aristo'nun kendisine yakın gördüğü tek arkadaşıdır.
Aristo her şeyi içinde bastıran ve bu yüzden insanlarla doğru düzgün iletişim kurmayan biridir. Onun sürekli iç dünyasında bir çarpışma içinde olduğunu, ailesine karşı çok öfke beslediğini ve tek arkadaşı Aristo olmasına rağmen ona karşı bile nefret beslediğini görüyoruz. İçinde ciddi bir tufan kopmaktadır ama bunu çevresine pek hissettirmez.
Aristo, genel olarak yaşamı, kendini ve evreni anlamaya adamıştır. Sürekli olarak bir varoluşsal sancı yaşamaktadır. Kendisinden bile sakınmış olduğu düşünceleri onu giderek asabileştirmiş ve hırçın biri haline getirmiştir. Kendisinden sakındığı bu düşünceleri günün sonunda, Dante'nin başına gelen korkunç olay sonunda, gün yüzüne çıkmak zorunda kalmıştır. Kendisi hala bir sakınma durumu içerisindedir. Ailesi Ari'nin kendi duygularını açabilmesi için eski suskunluklarını bırakıp ona hapisteki abisinden bahsederek ve babası da Vietnam savaşından bahsederek Aristo'ya bir nevi kendinden sakındığı düşüncelerini açığa çıkarma vaktinin gelmiş olduğunu hissettirmişlerdir. Bunun sonucunda Aristo duygularını kabullenmiş ve artık varoluşsal sancısından kurtulmuştur.
Kitap genel olarak sade ve akıcı bir dille yazılmıştı. Okurken insanı sıkmayan akıcı bir yapıya sahipti. Gündelik olarak
