Korkularımı yok eden, geleceğimi var edebileceğime inanmamı sağlayan bir sıcaklığı vardı. Bu sıcaklığın tek bir adı vardı: güven. Fark etmiştim; Korel Ezeli'ye sarılmak tekrar tekrar zehir içmek gibiydi. Fark etmiştim; Korel Ezeli'ye sarılmak, bir aileye sarılmak gibiydi.
Kalp pusulamızdır, dedi iç sesi sanki onu kendine getirmeye çalışıyormuş gibi. Kalbinin bulunduğu yeri unutma; kalbinin bulunduğu yer senin pusulandır.
Madem yeşille mavinin ortada buluştuğu böyle güzel bir ton vardı, diğer renklerin var olmasının anlamı neydi? Bunun güzelliği zaten gökkuşağına bedeldi.
"Bezmi Âlem Dostlar Sofrası, buyurun?"
"Ne? Dostlar sofrası mı?"
"Evet sipariş için mı aradınız?"
"Yok, Kanuni ile bir bağlantınız var mı diye soracaktım."