birvarmışbiryokmuş
@10401040_
“gittiler…”
Uçtu…
Ne varsa, ne yoksa
Siyah beyaz öpüşleri kaldı.
Desem ki, nereye, nereye?
Çıkar mı sesim,
Duyarlar mı beni…
Ben yalnızca şunu bildim:
“O güzel insanlar, o güzel atlara binip gittiler…
Reklam
RUTİN RUH......RUTİN BEDEN....
''Her sabah nereye gittiğini bilmeden bir işe giden, her akşam nereden çıktığını bilmeden bir işten çıkan, sevmediği hayatı yaşayan, sevmediği işi yapan, sevmediği kişilerle yaşayan, kalabalıklar yüzünden yaşamaya karşı ne bir sevgi, ne de bir sevgisizlik işareti olmadan gelip geçen, her akşam evinin dört duvarı arasına sanki bir mezara girermiş gibi giren, gecelerini bir sıkıntı yorganının altında yalnız ya da yanındaki yabancı gövdeyle geçiren bütün ölü kentlerin, ölü doğmuş çocukları........'' /
Maksim Gorki
Yeni yeni anlıyorum Yorulduğumu.
Öyle eskisi kadar hevesli değilim bir çok şeye.
Bazen şöyle bir dönüp bakıyorum da kendime,
başıma kadar çekip yorganı, konuşmadan günlerce uyumak isteyen bir Ben var şimdilerde.
Koşturmalar, yıkılmalar tekrar kalkıp "hadi bir dahalar!" Bir yerden sonra insan yoruluyor, hayat işte her zaman yoğurtlu semiz otu salatası kadar keyifli olmuyor.
Maskelerde ağır gelmeye başladı zaten, hele şu "güçlü görünmek" için olanı yok mu, büyük geliyor artık taşıyamıyorum Ben...
☘️. Alıntıdır..
Üzüldümmm
Ne zaman düştü saçlarıma bu kar öbekleri?
Gök gözlerime ne zaman indi gri bulutlar?
Çoktan göçüp giden annemin yaşlılığa dair sözleri neden şimdi geliyor aklıma?
Ve zamanın yaşanmışlığa delalet çizdikleri neden hep ortalarda sergileniyor?
Babamın bacaklarının dermansız adımları neden miras kaldı bana?
Sezemedim hiç birini gelirken...
Bilemedim geleceğini sıranın bana...
Bilemedim işte...
Şaşkınlığım, durgunluğum, ve hüznüm...
Yüzümü tanıyamadığımdan...
Ve tanıyamadıklarından hayata birlikte başlayıp sonra mecburi gidişlerde yolları ayırdığımız dostlarla
tekrar buluştuğumuzdaki yabancı halleri...
Ben de tanımıyorum kimseyi...
Ne zaman kaybolduk.?
Nereye gittik?
Faziylet Sönmez