⋆Patiayak⋆
@143Aycha
Şu anda okuduğu kitap
Ve sen, unutma, en dipteyken insan kendi kalp atışını duymayı öğrenir.
Ve o sesi bir kez duydu mu, artık hangi renge ait olduğunu da bilir.
Reklam
Çünkü en derine inmeden, en maviye çıkamaz insan...
Öyle bir boşluğa atılmıştı ki ruhum, düşecek yerim bile yoktu.
Meğer yana yakıla aradığımız gerçekliğin ta kendisi bizmişiz, labirentin çıkışı da girişi de bizmişiz.
“Yeri geldiğinde...” dedi Aziz Ata gözlerini deniz manzarasına çevirerek, “İnsan kendinden bile her şeyi beklemeli.”
Reklam