Fakat bu kurnazlığı gören Enlil, Utnapiştim'in felaketten kurtulmuş olmasına kızarak hem onu hem de Karısını Sonsuz Nefes ile, yani ölümsüzlükle "cezalandırmış." Utnapiştim ve eșinin Dilmundaki nehrin ağzında güneșin doğduğu yer olan doğuda diğer insanlardan çok çok uzakta yaşamasına karar verilmiş...
Anlaşılacağı üzere bu hikâye bize aslında ölümsüzlüğün pek de arzu edilecek bir șey olmadığını öğretmeye çalışıyor. Çünkü sonsuza kadar yiyip içmek, sonsuza kadar çalışmak, sonsuza kadar uyuyup uyanmak ve bu gibi insani özellikler, bir süre sonra çekilmez hâle gelecekler. Tanıdığınız herkes ölüp gidecek ama siz yaşamaya devam edeceksiniz. İmparatorluklar ykılacak, dönemler değişecek ama siz hep
var olacaksınız. Bir süre sonra görüp görebileceğiniz hiçbir şey kalmayinca, belki de artık ölmek için yalvaracaksınız ama ölemeyeceksiniz.