Tunus
Uzun yıllar Osmanlı hakimiyeti altında bulunan Tunus, 1881'de Fransa tarafından işgal edildi. 1956 yılına kadar Fransız işgali altında kalan Tunus'da halk bağımsızlık için ayağa kalkınca ülkede önü alınamaz bir isyan dalgası oluştu. Tunus'u kaybedeceğini anlayan Fransa zekice bir yönteme başvurdu. Tunus'dan askeri olarak çekilmeden önce Düstur Partisi'ni kurdurarak partinin başına da kendi adamı olan Habip Burgiba'yı getirdi. İlk başlarda halkın desteğini almak için dindar bir görüntü sergileyen Burgiba, Fransızların 1956 yılında askeri işgali sona erdirmelerinden üç yıl sonra yönetimi tamamen ele geçirdi. Burgiba, tıpkı Ålem-i İslam'ın farklı bölgelerinde olduğu gibi sahte senaryolarla Tunuslulara bir kahraman olarak lanse edildi. O da rolünü çok iyi oynayarak yönetime geldiği ilk dönemlerde yaptığı konuşmalarda kendini dindar bir kişi olarak gösterdi. Yönetimi iyice ele geçirdikten sonra camileri sıkı bir denetim altına alan Burgiba, dinlerini yaşamak isteyen Müslümanları rejim muhalifi sıfatıyla tutuklatmaya başladı. Yüzlerce alim, dindar insan çeşitli bahanelerle idam edildi. Dini ilimlerin okutulduğu medreseleri kapattıran Burgiba; çarşafı, başörtüsünü yasaklattı. Çalışma temposunu yavaşlattığı bahanesiyle halktan Ramazan'da oruç tutmamalarını bile istedi. 31 yıl ülkesini diktatörlükle yönettikten sonra 7 Kasım 1987'de akli dengesini kaybettiği gerekçesiyle görevini bırakmak zorunda kaldı.
Sayfa 183·Kitabı okudu
Alıntı
Fyodor Mixayloviç Dostoyevski (1821-1881)
"Bir insanı cinayət işlədiyi üçün edam etmək, cinayətin özü ilə müqayisə edilməyəcək çox böyük bir cəzadır. Edam edilmək, bir quldur tərəfindən öldürülməkdən daha qorxuludur. Bir quldurun öldürdüyü, məsələn, gecə vaxtı bir meşədə boğazı kəsilən adam son ana qədər qaça biləcəyi ümidi ilə yaşayır. Amma edamda, ölümü son dəfə asanlaşdıran son bir ümid yoxdur, dəqiqlik vardır onda, qəti bir qərar vardır və ondan qaça bilməyəcəyimizdən əmin olmamız bütün o qorxunc işgəncəni doğurur və bu işgəncədən daha böyüyü yoxdur yer üzündə... İnsan təbiətinin dəlilik etmədən buna dayana biləcəyini kim deyə bilər?"
Sayfa 196·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
Fyodor Mixayloviç Dostoyevski (1821-1881)
Dostoyevski əzabı insanın özünə səyahəti kimi qəbul edir. Bu insanın daxilinə bir səyahətdir. Çünki əzab ən insani duyğuların başında gəlir.
Sayfa 193·Kitabı okuyor
Alıntı
Fyodor Mixayloviç Dostoyevski (1821-1881)
"Həyat mənə düşünməyi öyrətdi; fəqət düşünmək mənə yaşamağı öyrətmədi."
Sayfa 189·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
Reklam