Pınar
@1903p
331 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Adına adalet dedikleri zulüm, cezayla değil, insanın kendi ruhuna vurduğu zincirle tamamlanıyor belki de.
Sayfa 42
Bir zamanlar gülüşlerinde saklı olan neşe, şimdi yerini bitmeyen bir bekleyişe bırakmış. Acı, sessizce büyüyor içlerinde; amansızca peşlerinden gelip her anıya sızıyor.
Sayfa 42
“İnsanın hayal hanesi, oğlum," demişti bir keresinde, "onun en saf umutlarını da en karanlık korkularını da bir araya getiren tuhaf bir diyar.”
Sayfa 41
Zaman, iyileştirici bir merhem gibiydi, her geçen gün biraz daha iyileştiriyordu onu, yaralarını sarıyor, ruhunu onarıyordu.
Sayfa 32