ˇAzref
@1AZREF
78 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Belki de benim tek hayalim benimle aynı hayali hayal edenlerle tenha bir çayhanede oturup demli bir çay içmekti. Ne güzel bir hayaldi!
Sayfa 71
Reklam
Tuhaf şeydi bu ölüm, ölüm tuhaf şeydi. Dünya aynı dünyaydı, aynı yerdeydi, öylece duruyordu işte. Lakin insanlar yoktu, bir var oluyordu bir yok oluyordu. Gece ile gündüz gibi. Gündüzleri güneşi görüp çıkıyordu insanlar meydana, geceleri yok oluyorlardı ve ertesi sabaha başka insanlarla açıyordu gözlerini dünya. Ne şaşılacak şey ki; bu tek gece kaldıkları hanı kendilerinin sanıyordu insanlar. Bu dünya mı insanlarındı yoksa insanlar mı bu dünyanın?
Sayfa 70
Düşünmek, hayal etmek diye bir şey vardı ve bazı insanlar hayalleriyle yaşardı. Ben bu bahtiyar kullardan biriydim. Hayalimle, hayalimde ve hayal ederek yaşardım.
Sayfa 70
Konuşmak istemiyordum. Dilimi susturuyordum, her şeyi susturuyordum, ama insan içindeki sesi susturamıyordu işte. Belki de insan gerçek manada ancak öldüğü anda susabilecekti.
Sayfa 67
"Tesadüf" dedi, "tesadüf diye bir şey yoktur dünyada. Tesadüf, gafillerin sırra verdiği isimdir. Sırrı bilmeyen ona tesadüf der ancak." Hakikati bilen hakikati görür. Tesadüf, cahillerin ve gönlü körlerin avuntusu..."
Sayfa 66
Reklam