Maral
@1Maral
“Kendi kafanın içinde kendinle baş başa kalmaktan korkuyorsun.”
Sylvia Plath ve Onun Arka Bahçeleri
Birinin günlüklerini okumak garip bir hisle yürütüyor sizi. Sanki tüm gizli odalarına giriş yapıyorsunuz ve sadece size açıklıyor kimseye anlatamadığı sırlarını.. Bir anda yazarla dostluk kuruyorsunuz, siz artık bir okuyucu değil bir dert ortağı,bir dost , bir buluşma yerisiniz . Herşeyden önemlisi okuyucu yerine yazarın sığınağı oluyorsunuz. . Biraz da sen anlat diye başlıyorsunuz kitaba iyi bir okuyucu iyi bir dinleyicidir aynı zamanda , yargılamıyorsunuz. Ben de böyle hissetmiş ben de böyle düşünmüştüm diyerek bölüşüyorsunuz sizde uyandırdıklarını. Elimizde iyi bir dostlukla sonlandırıyoruz hayatı..
"Kiminle konuşabilirim? Kimden tavsiye alabilirim? Hiç kimseden. Bir psikiyatr bizim zamanımızın tanrısı. Ama çok para istiyorlar."