Herkes başka şekilde tükeniyor bu hayatta , kimi sessizliğe gömüyor acılarını kimi gözlerinin ardına saklıyor kırılmış düşlerini.
Bir yorgunluk ruhun derinliklerine işlerken kimse görmüyor içindeki kopan fırtınayı, gözlerde sönmüş bir ışık, dudaklarda yarım kalmış cümlelerin izi, insan
bazen susmayı seçiyor çünkü kelimeler anlatmaya yetmiyor.