Ne güzeldir ağlamak!Ağlamak; sanılan aksine çaresizlik, zayıflık, güçsüzlük demek değildir.Gariptir belki ama ben ne zaman ağlayan birini görsem içim gerçekten acısa dahi bir miktar da sevinirim.Çünkü üzülmeyi becerebilen bir kişi,sevinmeyi de bir o kadar da iyi becerebilir; ağlayabilen bir insan, gülmenin o mükemmel kıymetini belki de daha iyi anlayabilir.Kardeşim,sevdiği yemek olmayınca ağlardı; tuttuğu takım yenilince,sınavda başarısız olunca,tanısın tanımasın birinin öldüğünü duyunca hep ağlardı.Bense onun bu huyuyla sürekli dalga geçtim.Empati kurmadım.Aslında ağlayamasa da ağlayanı anlayabilirmiş insan.