"İnsanın yüksek bir dağın tepesinde, ancak iki ayağının sığabileceği kadar daracık bir yerde yaşaması gerekse, çevresindeyse uçurumlar, okyanuslar, sonsuz karanlıklar, fırtınalar ve sonsuz bir yalnızlık olsa, yine de o bir avuç yerde ömrü boyunca, binlerce yıl, sonsuza dek yaşamanın, o anda ölmeye yeğleneceği söylenir.
Yeter ki yaşasın! Yalnızca yaşasın!
Aman Tanrım, bu nasıl gerçek böyle!
Bu nasıl gerçek!
Insan ne alçak yaratıkmış!
Raskolnikov durup düşündükten sonra şunu ekler:
Bunun için insana alçak diyen de alçaktır!