Kral, "Memento mori," diye fısıldamıştı. "Ölüm aklından çıkmasın. En büyük güce sahip insanlar için bile hayat kısadır. Ölümü yenmenin tek bir yolu vardır, o da insanın hayatını bir şaheser haline getirmesidir. Şefkat göstermek ve yürekten sevmek için her fırsatı değerlendirmeliyiz. Vicdanın kılavuzun olsun. Önünü göremediğinde sana yolu kalbin göstersin."
Aradan on yıllar geçmişti. Hayatını bir şahesere dönüştüremediğini kimsenin ona söylemesine gerek yoktu...
Bugün dünyadaki en büyük kötülüklerle affetme sevme ve merhamet gösterme becerilerimizle başa çıkıyoruz. Ve böylece kötülüğün büyümesine izin vermiş, hatta hayır, doğrus teşvik etmiş oluyoruz. Bize karşı işlenen suçlara cevaben siyasi bir dille kaygılarımızı dile getiriyor, kötü bir kişinin aslında kötü bir çocukluk geçirdiği veya yoksulluk çektiği ya da sevdikleri zulüm gördüğü için kötülük yaptığını birbirimize hatırlatıyoruz Böylece içinde taşıdığı nefret kendi hatası olmaktan çıkıyor. Ben artık yeter diyorum! Kötü kötüdür! Hayatta hepimiz güçlüklerle karşılaştık!