Üzerine düşünülmüş şeyler beni mutlu eder. Çok büyük şeyler olmasına gerek yok, küçücük bile olsa değerli hissettirir. Laf arasında geçirdiğim herhangi bir şey, şefkatli bir davranış ya da sen seversin diye yaptım denilmesi.
...Düşünüyorum da, seninle karşılaşmasam acaba ne yapardım? Beni hayata döndürdün, anlatamayacağım kadar cesaret verdin, sevilip sevebileceğimi gösterdin. Bu yüzden sana ömrümün sonuna kadar teşekkür borçluyum. Belki hayatımi bile kurtardın...
yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.