Yağmurlar başlayınca ansızın, kendi adıma sesleneceğim.
Rüzgâr meczup ,ben şiirli…
Anlamak beni terörize ediyor. En büyük korkuları, evvela kendi yüreğime salıyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Topraksız ölüler diyarı
Dökülen su gibiyim, ve bütün kemiklerim birbirinden ayrılıyor. Kalbim mum gibi bağrımda eriyor.
Kafamdaki boşluk, içimdeki boşluğa karışıp metal tadı veriyor gözyaşlarıma. Bırakıp gidenler uzun yaşıyor bunu anladım. Kalanlarınsa ömrü kısa.
Zalim bir şey var insanların birbirine benzeyen dış görünüşlerinde. Yüzler aynı. Bütün eller aynı yenilgiden çıkmış. Bütün ayaklar aynı yolu çürütmüş.
İnsan, insanın son umudunu hiç elinden alır mı ?