Ebru Eryılmaz
@2202_
Benim yaşadığım yerde ölüm bir yoldaştır. İnsan dostuyla, yoldaşıyla kavga etmez.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geçmişte bitki ve hayvan yaşamıyla insan yaşamı arasında pek az fark vardı. Şimdi bazı insanlar kendilerini yalnız hayvan ve bitkilerden değil, öteki insanlardan bile ayırıyor.
Varoluş yeni baştan düzenlenebilir.
Doğmak ve ölmek kolaydı. Zor olan hayatın kendisiydi.
Ölümün nesi vardı korkulacak? Ölüm bu dünyanın verdiği bir onur, öteki dünyanın sunduğu bir mirastı. Ondan kaçınmak, her iki dünyaya da ihanet etmek, her ikisini de kandırmak olurdu.