Şiir acı veriyor. Deniz acı veriyor. Güneş keder. Dağ bir ıssızlık çanı. Ağaçlar dünya dışı bir zaman. Çiçekler gölgelenip gidiyor. İnsan büyük mü alçak mı, bilemiyorum.
Kapılar titreyerek açılır, titreyerek kapanırdı.
Tanrıyı ve uzun konuşmaları sevmezdi hiç.
Babamdan yapılmış bir korkuydu dünya.
Ben o zamanlar yalnızlığı gece sanırdım.