Baştan ne güzeldi , hatırlıyormusun?
Saatler birbirine karışırdı sesinde ,
Gece dediğin şey , sadece biraz daha konuşmak içindi .
Zaman akmazdı … erirdi
Ben seni dinlerken dünya susardı
Sen gülerken her şey yerli yerine otururdu
Hani derler ya “tamam, bu o” işte ben orada yanıldım
Çünkü sen
Sadece güzel bir başlangıçtın
Devamı olmayan bir cümle gibi
Yarım bırakılmış bir hikaye gibi
Sekiz yıl
Kolay değil, öyle susarak
Bitirilecek birşey hiç değil
İnsan en azından savaşır
En azından “kal” der
En azından bir kere olsun
Kaybetmekten korkar
Ama sen hiçbir şey yapmadın
Ne bir çaba
Ne bir direniş
Ne de “gitme” ye benzeyen bir cümle
Demek ki ben