Bir gün sustu içimdeki bütün cümleler,
Adını söylemeye bile yoruldu kalbim.
Oysa ne çok konuşurduk sessizliğin içinde,
Ne çok inanırdım "biz" dediğin kelimeye.
Sen gittin...
Öyle kapı çarpar gibi değil,
Yavaş yavaş eksilerek gittin.
Bir gün mesajın azaldı,
Bir gün sesin.
Sonra ben kaldım,
Senin yokluğunun ortasında.
Şımdi sorarsan nasılım diye;
Iyiyim derim...
Çünkü insan bazen
En çok kırıldığı yerden öğrenir
Tek başına yürümeyi.
Bil ki sana kızgın değilim artık.
Sadece anladım;
Bazı insanlar kalmak için değil,
İnsana kendini öğretip gitmek için var.
Ve ben artık biliyorum;
Sevgi,
Gitmeyenle güzel.
... ___ SK…