Gülse yüzüme bir kere
Aydınlanırdı içimdeki tüm karanlık odalar
Duysam sesini bir kere
Toplardım tüm çiçekleri ellerimle
Yağmur yağsa bile pencereme
Çıkar bakardım gökkuşağının seyrinde
Yek pare deli gönül karşımda dimdik
Gözleri deler geçer karşındakini yerle bir
Yüreği mangal gibi ateşten kül olmuş belli
Deniz derya dinlemez aşar o sevdiği için
