benim tum gunahlarim acemiliktendi; nereye koyacagimi bilemedigim, tasan, dokulen, sakar bir sevginin cocuksu telasiydi. oysa sen kendi hatalarini kasten yapacak kadar gormus gecirmis, bilerek kiracak kadar yetiskindin. benim alfabesinde oldugum bir dili akici konusurken kekelemeye hakkin yoktu. benimse en dogal hakkimdi. acemi parmaklarimla hayati ve seni ogrenmem icin bana bir avuc toprak, dar bir alan tanimamana. hic 17 olmamis kadar acimasiz olmana. biraz da ogrenmeme, kusurlu sevmeme izin vermemene