Eyvah! Aldandık. Şu hayat-ı dünyeviyeyi sabit zannettik. O zan sebebiyle bütün bütün zayi' ettik. Evet şu güzeran-ı hayat bir uykudur, bir rü'ya gibi geçti. Şu temelsiz ömür dahi, bir rüzgâr gibi uçar gider...
"Madem cismen fâniyim, bu fânilerden bana ne hayır gelebilir?
Madem ben âcizim, bu acizlerden ne bekleyebilirim? Benim derdime çare bulacak bir Bâki-i Sermedi, bir Kadîr-i Ezelî lâzım"