Aysel Nəcəfova
@4ll4
2 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
“Onları hayanda, ya hansı çağlar. Unuda bilərsən, sən ey divanə?
Ax şümşad ayaglar, zərif ayaglar!
Harda yaz çiçəyi əzirsiz yenə?
Şərgin səfasında süslənən sizlər
Kədərli şimalda oymayıb izlər.
Könünüz doymayıb kamdan, murazdan,
Əlvan xalılarla zərif təmasdan.
Heç elə olubmu könlüm unuda,
Unuda sizdeki qadri, giyməti,
Tərifi, algışı, şanı, söhrəti,
Ata yurdunu da, məhkumluğu da?
Güllü çəmənlərdı izləriniztək
Gənclik səadətim yox oldu gerçək.”
Sayfa 23
Reklam
“Necə sıxıntıdır, ya Rəbb, insana.
Xəstənin yanını kəsdirib durmaq,
Gecəli-gündüzlü boynunu burmaq;
Ən rəzil riyadır belə saatda
Nazıynan oynayıb bir yarımcanın,
Vaxtında yetirib dava-dərmanın,
Yastıq düzəldirkən başının altda,
Üzdə köks ötürüb qəlbdə deyəsən:
Nə vaxt gedəcəksən cəhənnəmə sən!”
Sayfa 7
“Təpədən dırnağa şöhrət düşkünü olmağıyla yanaşı, üstəlik onda elə bir təşəxxüs də vardı ki, öz yaxşısını da, yamanını da eyni biganəliklə boynuna alırdı, bəlkə də, bu onun hamıdan üstünlük xülyasından irəli gəlirdi.”
Sayfa 5
Reklam