6Davetsizşair8
@6Davetsiz8
Aralık 2024 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geçmiş Zamanım
Geçmiş zamanım,
tozlu bir sandık gibi içimde durur,
açtıkça eski kokular yayılır
her hatıra biraz daha yarım kalır.
Bir çocuk gülüşü saklıdır içinde,
kırılmamış hayallerin sesiyle,
henüz kimseyi kaybetmemiş bir kalp
dünya hâlâ masumken..
Sonra bir şeyler değişir,
birer birer eksilir insanlar,
isimler silinir dudaklardan
izleri kalır en derinimde.
Geçmiş zamanım,
ne tamamen gider ne de kalır,
gece sessizce yanıma oturur
bana eski beni hatırlatır...
Unuttum Sandım
Bakışını unuttum dedim bir gün,
Gözlerimde bıraktığın o derin izi.
Ama bir gece yıldızlara bakarken
Kalbim yine seni hatırladı gizli gizli.
Gülüşünü unuttum dedim sonra,
Sanki hiç duymamışım gibi sustum.
Bir kahkaha karıştı rüzgâra uzaktan,
İçimdeki eski yarayı yine buldum.
Yüzünü unuttum dedim herkese,
Artık hatırlamıyorum diye inandım.
Ama gözlerimi kapattığım her karanlıkta
Yine sana benzeyen bir hayale kandım.
Ama en çok da sesini unuttum sandım...
Adımı söyleyişini sildim sandım kalbimden.
Meğer insan her şeyi unuturmuş bazen,
Bir tek sevdiğinin sesi kalır içinden.
İmza : Davetsiz şair
bu gece
Gecenin sonu hep aydınlık derler,
Sabret, sabah gelir geçer derler.
Ama bu gece içimde dinmeyen bir sızı,
Güneş doğsa da eksik kalır bazı izler.
Bu gece yıldızlar bile suskun,
Ay yarım, gökyüzü kırgın sanki.
Bir ışık süzülse de penceremden,
Kalbime değmiyor hiçbir renk, hiçbir şarkı.
Gecenin sonu hep aydınlık derler,
Peki ya aydınlık umut getirmezse?
Ya sabah, içimdeki karanlığa
Bir tek teselli bile vermezse?
Bu gece öğrendim en çok şunu;
Gece bazen güneşle bitmiyor.
İnsan umut etmedikçe,
Hiçbir sabah gerçekten doğmuyor.
İmza: Davetsiz şair
Korkuyorum...
Sevmekten korkuyorum, sevilmekten,
Bir kalbe dokunup iz bırakmaktan.
Seviyorum demeyi becerememekten,
Sevmeyi bilmeden bir ömrü heba etmekten korkuyorum.
Korkuyorum yarım kalmış cümlelerden,
Gözlerde büyüyüp dile düşmeyen hislerden.
Sevip de kavuşamamaktan,
Aynı gökyüzüne bakıp ayrı yalnızlıklarda uyumaktan.
Sevip de alışamamaktan korkuyorum,
Bir sesin yokluğuna, bir kokunun eksikliğine.
Gideni tutamamaktan değil belki,
Kalanın içimde açtığı boşluğa alışamamaktan.
Sevmek yük olur diye korkuyorum bazen,
Kalbim taşır mı bu kadar ağırlığı diye.
Birine “kal” demenin sorumluluğundan,
Birine “gitme” deyip kendimden vazgeçmekten.
Korkuyorum…
Sevip de yaşayamamaktan.
Aynı evde susup,
Aynı hayatta yalnız kalmaktan.
Korkuyorum sevilirken kaçmaktan,
Sevilmeyi hak etmediğimi sanmaktan.
Bir kalbi incitmekten çok,
Kendi kalbimi bir daha toplayamamaktan.