Dibe ku jiyan riyek dirêj be!
Li ser xaka xwe disekinim bo stêrk pesnê min bidin.
“En kara gecenin de sabahı olur.”
“Ne kadar iyi olsakta birilerinin hikayesindeki kötüyüz işte.”
“Tiştek bi navê veqetiyanê tune ye.
Ev derewa me ye.
Hez kirin heye bêrîkirin heye
Li bendê mayîn heye di rastiyê de
Niha “Tu” li ku yî?
Çi dikî?
ji zûde ye roj derketiye
Ez dibêm niha tu ji xewê rabûyî.
Dema “Te”porê xwe şe dikir
ez hatim bîra te ne wisa?
Nexwe em ji hev neqetiyan e
Em bi tenê bihesretin
Çavên min li rêye.”
Ji parçeyek ewrê hêşîn,
me ji xwe re.rûesmanek hêşîn afirand
Ji dilopekek av derya dît…
Û ji pelek kesk,daristanek honand…
Va ye Jiyaneke tije hêvî bi vî awayî dest pê kir
bi hemû emrê me…