Ortaokul yıllarımda Esrâr-ı Cinâyât kitabını alarak tanıştım Ahmet Mithat Efendi ile...ama bana ağır geldiğinden birkaç 10 sayfayı okuyup bıraktığım bir kitap oldu. Şimdi ise Henüz 17 Yaşında 'yı okuyorum ve diyorum ki "Ahmet Efendi, neden daha önce böyle sıkı fıkı olmadık?" Kalemine, kişiliğine, görüşlerine hayran kaldım. Anlatış tarzı,beni uzun zamandır kitap okuyamamaktan kurtardı. Kitabı bitirdiğimde incelememi yaparken uzun uzun bahsetmek istiyorum.
Bir başkasını memnun ve mutlu ederek zevk aramaya, şaşılacak bir manasızlık gözüyle mi bakarsınız? Halbuki bu durum insanlar için genel bir şeydir. Bu da insan yaradılışının büyük bir gerekliliğidir ki tesiri her şeyden kıymetli olsa da birçok konuda insan farkına varamaz.