İnsanın kendi kendini suçlamasının keyif veren bir yanı vardır; kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz. İnsanın ruhunu suçluluk duygusunu arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir günah çıkartan rahip değil.
Deneyim denilen şeyin ahlaki degeri yoktur deneyim, insanlarin hataların verdikleri isimdir. Deneyimin bize gösterdiği tek şey şudur; gecmis neyse gelecegimiz de o olacaktır ve geçmişte tiksinerek işlediğimiz günahları gelecekte defalarca, hem de mutluluk duyarak isleyecegiz
Öyle sinsi zehirler vardır ki insanin etkilerini öğrenebilmesi icin onları tadıp zehirlenmiş olması gerekiyordu. Öyle hastalıklar vardı ki insanın tam olark ne olduklarını anlamasi icin hastalanmasi gerekiyordu