Banu
@AA0931942
Xaçmaz
Azərbaycan
30 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
O çox qorxanda nəfəs ala bilmir, titrəyir, amma ən çox da üşüyürdü, lakin bunların heç biri acizlikdən olmurdu, sanki bədəni öyrəşmişdi və bu artıq çox təkrarlanmağa başlayırdı....
Mən artıq özümü hiss etmir, düşünə bilmir, düşündüklərimi də eşitmirdim... Bəli, mən heç yaxşı deyildim... Hamı özümdən asılı olmadan gözlərimin dolduğunu, özümü yaxşı hiss etmədiyimin fərqində idi və hamı bu hadisə üçün özlərinə görə "proqnoz" qoyurdular, amma heç kəs gəlib " necəsən? Sənə nə olub? Niyə belə görünürsən?" deyə soruşmurdu.
"Eğer başara bilirsem yaşamak istiyorum. Yaşamam gerektiği gibi değil, yaşamak istediğim kimi....
QIZ ATASI....
O elə bir QIZ ATASI idi ki...
Onun üçün öz qızından başqa digər bütün qız uşaqları mükəmməl idi.
O sadəcə öz rahatlığını düşünən bir ata idi.
O qızından "sən necə olsun istəyirsən?" deyə soruşan, amma yenə də öz bildiyini edən, qızının fikrini önəmsiz görən, "o uşaqdı, səhv fikirləşir, mən onun üçün ən yaxşısını bilirəm" deyib qızının həyatını məhv edən bir qız atası idi. Və etdiyi bütün yaxşılıqları qızının üzünə vurardı, halbuki bunları etmək onun borcu idi. Amma o qızın qəlbində yaşayan balaca qız atasını hər səhvi ilə sevirdi, lakin o qız da artıq böyüyür, və onun həyatında atasına görə istəmədiyi bir şey olsa o qız onu heç bir zaman bağışlayamayacaq, qəlbində yaşatdıgı balaca qız belə......