Kübra

Kübra
@ANKA47
Vivere militare est
" Derken düşünülemeyen şey gerçek oldu. Parerga ve Paralipomena, şöhret peşinde koşmanın budalalığını anlattığı kitabı, onu ünlü yaptı. Bu son çalışmasında kötümserliğini yumuşattı, yakınmalarını kesti ve nasıl yaşanması gerektiğine dair akıllıca talimat verdi. Hayatın, “dünyanın yüzeyindeki küflü bir tabaka” ve “hiçliğin mesut istirahatinde işe yaramaz, rahatsız edici bir bölüm” olduğuna dair inancını hiç yitirmese de Parerga ve Paralipomena’da daha pragmatik bir yol izledi. Başka seçeneğimiz yok, diyordu artık, hepimiz yaşamaya mahkûmuz ve mümkün olduğunca az acıyla nasıl yaşamamız gerektiğini düşünmeliyiz. Mutluluğu her zaman olumsuz bir durumun ya da acının yokluğu olarak görüyordu. (Bu konuda Schopenhauer, Aristoteles’in düsturuna çok değer veriyordu: “Sağduyulular zevke değil acısızlığa ulaşmaya çabalarlar.”) "
Sayfa 387·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
" Schopenhauer zaman zaman yalnızlıktan yakınırdı: Hayatım boyunca kendimi korkunç derecede yalnız hissettim ve yüreğimin derinliklerinde daima, 'bana bir insan ver,' diye iç çektim ama heyhat, boşunaydı. Yalnız kalmaya devam ettim. Fakat dürüstçe ve samimiyetle söyleyebilirim ki bu benim hatam değildi. Çünkü insan olan kimseden uzak durmadım veya onları geri çevirmedim. "
Sayfa 356·Kitabı okudu
1000k
" İş, endişe, didinme ve sıkıntı neredeyse herkesi hayatları boyunca etkiler. Ama her arzu ortaya çıkar çıkmaz doyurulursa insanlar hayatlarını nasıl meşgul eder, zamanlarını nasıl geçirirler? İnsan ırkının her şeyin otomatik olarak yetiştiği ve güvercinlerin rosto yapılmış halde uçtuğu bir ütopyaya götürüldüğünü düşünün; herkesin sevgilisini hemen bulduğu ve elinde tutmada zorluk çekmediği bir yere... O zaman insanlar can sıkıntısından ölür ya da kendilerini asardı. Ya da dövüşür, birbirini gırtlaklar ve öldürür, dolayısıyla kendilerine şu anda doğa tarafından verilenden daha büyük bir acı verirlerdi. "
Sayfa 283 - Schopenhauer, Parerga and Paralipomena, cilt 2, s.293 / § 152.·Kitabı okudu
Alıntı
" İnsanları keyifli bir ruh haline sokmanın başınıza gelen kötü bir şeyi anlatmaktan veya kişisel bir zayıflığınızı açıklamaktan daha başka yolları da vardır. "
Sayfa 259 - Schopenhauer, Parerga and Paralipomena, cilt 1, s. 459 / Bölüm 5, Counsels and Maxims·Kitabı okudu
İnsan ve Hayat
" Schopenhauer’in yazılarını dikkatle gözden geçirirsek bir insansevmezin manifestosunu çıkarabiliriz: Uymamız gereken sosyal davranış kuralları. Arthur’un manifestosuna bağlı kalarak çağdaş bir terapi grubunda nasıl başarılı olunacağını bir düşünün! * “Düşmanının bilmemesi gerekeni dostuna söyleme.” * “Bütün kişisel ilişkilere sır gibi bak ve yakın arkadaşlarınla bile tam bir yabancı gibi kal… Çünkü koşullar değişince bizim hakkımızda bildiği en zararsız şeyler bile zararımıza olabilir.” * “Ne sevgiye ne de nefrete yol açmamak dünya bilgeliğinin yarısıdır: hiçbir şey söylememek ve hiçbir şeye inanmamak da öteki yarısı.” * “Güvensizlik, güven içinde olmanın anasıdır.” (Onaylarcasına alıntı yapılan bir Fransız atasözü). * “Bir insanın karakterinin kötü yanlarını unutmak, zor kazanılmış parayı sokağa atmak gibidir. Kendimizi aptalca tanıdıklardan ve aptalca arkadaşlıklardan korumalıyız.” * “İnsanlarla uğraşırken üstünlüğe ulaşmanın tek yolu onlardan bağımsız olduğunuzu göstermenizdir.” * “Önemsememek önemsenmeyi getirir.” * “Bir insan hakkında gerçekten iyi şeyler düşünüyorsak bunu ondan bir suç gibi gizlemeliyiz.” * “İnsanların oldukları gibi olmalarına izin vermek, oldukları şeyi kabul etmekten iyidir.” * “Hareketlerimiz dışında asla öfke ve nefret gösterememeliyiz. Yalnızca soğukkanlı hayvanlar zehirlidir.” * “Kibar ve dostça davranarak insanları esnek ve itaatkâr yapabilirsiniz. Bu yüzden sıcaklık balmumu için neyse kibarlık da insan doğası için odur.”
Sayfa 257 - "Schopenhauer, Parerga and Paralipomena, cilt 1, s. 459 / Bölüm 5, Counsels and Maxims"·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam