Kübra
@ANKA47
Vivere militare est
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
8/10
Beğendi
·18 günde okudu
·Okunma: 25 Ağustos 2025 21:51
·2025 1. kitabı
" Derken düşünülemeyen şey gerçek oldu. Parerga ve Paralipomena, şöhret peşinde koşmanın budalalığını anlattığı kitabı, onu ünlü yaptı. Bu son çalışmasında kötümserliğini yumuşattı, yakınmalarını kesti ve nasıl yaşanması gerektiğine dair akıllıca talimat verdi. Hayatın, “dünyanın yüzeyindeki küflü bir tabaka” ve “hiçliğin mesut istirahatinde işe yaramaz, rahatsız edici bir bölüm” olduğuna dair inancını hiç yitirmese de Parerga ve Paralipomena’da daha pragmatik bir yol izledi. Başka seçeneğimiz yok, diyordu artık, hepimiz yaşamaya mahkûmuz ve mümkün olduğunca az acıyla nasıl yaşamamız gerektiğini düşünmeliyiz. Mutluluğu her zaman olumsuz bir durumun ya da acının yokluğu olarak görüyordu. (Bu konuda Schopenhauer, Aristoteles’in düsturuna çok değer veriyordu: “Sağduyulular zevke değil acısızlığa ulaşmaya çabalarlar.”) "
" Schopenhauer zaman zaman yalnızlıktan yakınırdı: Hayatım boyunca kendimi korkunç derecede yalnız hissettim ve yüreğimin derinliklerinde daima, 'bana bir insan ver,' diye iç çektim ama heyhat, boşunaydı. Yalnız kalmaya devam ettim. Fakat dürüstçe ve samimiyetle söyleyebilirim ki bu benim hatam değildi. Çünkü insan olan kimseden uzak durmadım veya onları geri çevirmedim. "
" İş, endişe, didinme ve sıkıntı neredeyse herkesi hayatları boyunca etkiler. Ama her arzu ortaya çıkar çıkmaz doyurulursa insanlar hayatlarını nasıl meşgul eder, zamanlarını nasıl geçirirler? İnsan ırkının her şeyin otomatik olarak yetiştiği ve güvercinlerin rosto yapılmış halde uçtuğu bir ütopyaya götürüldüğünü düşünün; herkesin sevgilisini hemen bulduğu ve elinde tutmada zorluk çekmediği bir yere... O zaman insanlar can sıkıntısından ölür ya da kendilerini asardı. Ya da dövüşür, birbirini gırtlaklar ve öldürür, dolayısıyla kendilerine şu anda doğa tarafından verilenden daha büyük bir acı verirlerdi. "