Saatler, günler, haftalar, mevsimler geçip giderken kendini her şeyden soyutluyorsun. Zindeliği andıran bir duyguyla, özgür olduğunu, hiçbir şeyin seni bunaltmadığını, hiçbir şeyin seni memnun etmediğini ya da canını sıkmadığını keşfediyorsun. Huzurlu bir parantezin içinde vaatlerle dolu ama senin beklentin olmayan bir boşlukta yaşıyorsun.Görünmez, berrak ve şeffafsın ama artık yoksun…