.. Mutluluk ve neşe insanı nasıl güzelleştiriyor! Yürek Sevgiyle nasıl da kaynıyor! Sanki kendi yüreğini alıp bir başkasının yüregine dökmek istiyorsun, herkesin neşelenmesini herkesin gülmesini istiyorsun. Mutluluk nasıl da bulaşıcı!
Bak dostum, diyorsun kendine, bak artık toprak soğumaya başladı. Birkaç yıl daha geçecek ve sonra koltuk değneklerine dayanmış titreyen ihtiyarlık, ondan sonraysa sefalet ve terk edilmiş gelecek. O düşler dünyası beyazla örtülecek, donacak, hayallerin Solacak ve sararmış yapraklar gibi düşüp gidecek..Ah Nastyenka! Yalnız kalmak, tamamen tek başına kalmak ve hayıflanacak bir şey bile bulamamak ne kadar boğucu.. hiçbir şeye benzemez, hiçbir şeye..Çünkü elinden kayıp gidenler, bütün oy yitirdiklerin aslında bir hiçlikten ibaret, saçma, yusyuvarlak bir sıfır, yalnızca ve yalnızca kafandaki hayaller!
Yürüyor, şarkı söylüyordum, çünkü mutlu olduğumda ben de, bir dostu ya da iyi bir tanıdıgı olmayan, o neşeli anında neşesini paylaşacak kimsesi bulunmayan her mutlu insan gibi kendi kendime bir şeyler mırıldanırım.