Psikoterapist Irvin Yalom, ne zaman bir danışanının üzüntüsüne dayanamayıp onu teselli edecek cümleler mırıldanmak istese kendisine şu sözleri hatırlatır: "Sadece yanında ol. Ona sunacağın en değeri şey, varlığın. Akıllıca bir şeyler söyleme çabasını bir kenara bırak. Fark yaratacak bir yorum aramaktan vazgeç. Senin yegâne görevin tüm varlığınla burada olmak. O, ihtiyacı olan ne varsa alacaktır zaten."
İnsanların neden gözyaşı döken bir canlıya evrildiğini araştıran bazı biliminsanları, cevabın daha güçlü bağ kurmak olduğunu bulguladı. Kendimiz için değil, acımızın başkaları tarafından görünmesi için gözyaşı dökeriz. Bu yüzden, acı çekerken empati yoksunu boş cümleler duymak nadiren işe yarar. İyileşmemizi sağlayan, sıklıkla, kurduğumuz bağlardır.
"Boş Yuva Sendromu" der psikiyatrist: "Bunca yıldır bütün kimliğini ve özsaygını annelik performansına dayandırmışsın. Artık özsaygının dayanağı ortadan kalkınca boşluğa düşmüşsün."