İnsanlar, bana geldiklerinde, sorunları ne olursa olsun –hastalık, parasızlık,
doyumsuz ilişkiler ya da tıkanmış yaratıcılık duyguları–yalnızca tek şey
üzerinde çalışırım. KENDİNİ SEVMEK.
Kendimizi OLDUĞUMUZ GİBİ ONAYLADIĞIMIZ, sevdiğimiz ve kabul
ettiğimiz zaman, her şey yoluna giriyor. Küçük mucizeler her yerde
görülüyor.
Tüm hastalıklar affetmeme durumundan
kaynaklanır. Ne zaman hasta oluyorsak, affetmemiz gereken kişinin kim
olduğunu düşünmeliyiz.”
Affetmekte en çok zorlandığınız
kişi, BIRAKMAYA EN ÇOK GEREKSİNİM DUYDUĞUMUZ KİŞİDİR
Kırgınlık
(gücenme, darılma, öfke) uzun zaman içte tutulduğunda bedeni yemeye
başlıyor ve kanser dediğimiz hastalığa neden oluyor. Sürekli kendimizi ya da
başkalarını eleştirmek, yargılamak romatizmanın kaynağı. Suçluluk duygusu
daima ceza arar ve bu ceza da ağrılar yaratır. (Bir hasta bana ağrılarından
şikâyet ederek geldiğinde biliyorum ki suçluluk duygusuyla dolu.) Korku ve
gerginlik, kellik, ülser, hatta ayak ağrılarına neden oluyor