Mrv.aydemr
@A_ykiz
Şu anda okuduğu kitap
Akıl hastanesinde duvara yazılan şiirler
Başkasında yara açılır, Gelir kanı benden akar, Başkasının gönlünde insanlar ölür, Selâsı aklımda verilir, Ölen kim olursa olsun, Gelir benim gönlüme gömülür.
"En büyük hatan ne?"diye sorsalar, "İnsan olmak" derim, Lakin çevreme sorsanız, Ben insan olmayı bile beceremedim! Dostum dediğim insanlara göre en büyük sorunum, Çok merhametli olmam! Lakin merhameti söküp alırsanız benden, İşte o zaman ben insan olamam! Başkasının derdi ile dertlenmeyeni, Zaten ben insan yerine koymam!
Başkasının günahını şeytan üstlenirken, Benim günahlarımın sebebi yine benim, Siz elimi kanlı gördüğünüz için katil sandınız beni, Lakin sırtımda duran bıçakları çıkarırken kesildi ellerim...
Aklımın içinde bilmem kaçıncı dünya savaşı, Kötüler galip gelmesin diye yitirdim ben aklımı, Daha ne kadar? Daha ne kadar yakabilirsiniz ki canımı? Ben kendi uçurumlarımdan atlayıp, Kendi denizime düşerek boğuldum, Canımı acıtmaz artık, Ne ihanet, Ne de "seni seviyorum" yalanı...
Gökhan Çandır
Reklam
Kimseyle aram kötü değil. Kalbimi temizledim, iyileştim ve yoluma devam ettim. Artık birinin benimle yaşadığı sorun, onun kendi yükü.
"Bize fikirlerimizden çok, kaplerimizin çarpışacağı insanlar lazım. Bir şehir dolusu gürültüyü susturacak, gözlerimizin gazete kaplı pencerelerini açacak, anlaşılmaz varsayılan halimizden anlayacak ve gönül toprağımızı sulayacak insanlar lazım."
Huzeyfe Mücahid