burnumun ucundaki bahar kokusunu duymuyorum
gözlerim başka diyarlarda kalmış
ah zarafeti
süsü
inci tanem
sabrımın sonu geldi
senden geçmeme
bir bahar sabahı
güneşi doğurtup gel yanıma
gel ki açsın gülüşümde çiçekler
ve sevdalanıyorsa tenim
tek bir tende bütünleşiyor benliğim
olmaz ondan dolayı
başka bahar kokuları
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ve bir anın içine hapsolmuş hiçlik abidesi kalıntısısındır, yalnızlık sadece pornografik düşüncenin yansıması…
her şey yolundayken insan çıkmaza girebilir mi? ya her yolundaysa şey hâlen yolunda değilse… bilmiyorum veyahutta bilmemezlikten geliyorum? neyin ortasındayım, cennet ve cehennemin mi? vicdanım ile beynimin mi? ya ben kendimim ya kendim ben, sence neredeyim? şey ne, herşey mi? her şey mi?
Göğüs kafesim daralıyor
zaman algılarım git gide köreliyor.
Ne yapsam —
yalnızlaşsam mı,
yalnızlaştırılsam mı?
Göğe uzanan semai sözler
son bulunca susar umutlarım.
Emekliyorum,
ya da emeklettiriliyorum.
Her nesnenin içinde
bozuk DNA kalıntısı kokuyor.
Yeşertilen —
yahut yeşerttiğim umut zerreciğinde
çoğalan anılar terk etsin beni.
Yenisini,
ya da yinesine yenilensin.
Eşki ve acımtırak tadında
kırılır içimin dili.