... çocuklukta kolayca açığa çıkan iyilik, çocukların başkalarına zihinsel bir refleks şeklinde gösterdiği yakın ilgi, büyürken çok kolay yitip gidiyor ve bu kayıp yeterince büyük ölçekte yaşandığında ortaya kültürel bir felaket çıkıyor.
Günümüzde sık sık çocukların kendiliğinden acımasız olduğu dile getiriliyor ama kendiliğinden iyi oldukları, içgüdüsel bir şekilde başkalarının iyiliği için endişe ettikleri ve çoğunlukla başkalarının acı çekmesinden rahatsızlık duyup bunu gidermeye çalıştıkları pek dile getirilmiyor.