Tevazunun hakikati, kişinin kendi nefsini küçük görmesidir. Bu, kulun yaşadığı kalbî bir durumdur. Alametleri ise onun Rabbi, nefsi ve insanlara karşı tutum ve davranışlarında ortaya çıkar.
Resulullah (sas) buyurduki
" Kim kendini büyük görür ve yürümesinde kibre kapılırsa Allah kendisine öfkeli olduğu halde O'nun karşısına çıkar. "
İmam Ahmed