Abyss
@Abyss6960
Şu anda okuduğu kitap
Lakin bir gün, hapishane bahçesindeki ağaçta dutlar oldu. Yarı ham, yarı olmuş silkilip yere düşenlerin beraberce yenmesine evvela ses çıkarmadılar, fakat meyveler pişip tatlılaşınca iş değişti. Hapse girmeye hakkı olmadığı halde aralarına sokulup kısmetlerini yiyen bu kadın da kimdi?
Reklam
Memleketleri için bir şerefti; vali burasının ne kadar ahlaklı bir kasaba olduğunu bildiğinden ıslahı hal etsin diye onu göndermişti. Hiç şüphe yoktu ki sevap yolundan sapan bu kadın, memleketlerinde ahlakını değiştirecek, doğru yolu bulacaktı; bunun hayrı, sevabı onlara idi. Kırk yıl kötü, bir gün tövbekâr...
Sıtmaların tırmanamadığı, hastalıkların barınamadığı bu dağ sırtında çınarlar gibi gelişe genişleye uzun, bıktırıcı bir ömür sürüyorlardı. Lakin ne kadar heyecansız, ne derece uyuşuk bir ömür!
Zaten civardaki halk ile kolayca buluşup münasebete girişememek yüzünden bu kasaba gayet geri, gayet uyuşuk, şevksiz kalmıştı. Ne gençlerinde hayatın ilk tatlarını duymaktan gelen bir iştah, bir hararet; ne de ihtiyarlarında rahat bir yaşlılığın verdiği çubuklu, hikâyeli bir keyif...
Reklam